De container!

18 feb

Vandaag  is de container op school aangekomen! We hoorden ’s morgens vanuit ons huisje al veel lawaai in de verte. En inderdaad, toen we op school aankwamen stond de container klaar. Tot op de binnenplaats van de school gereden. Alle kinderen stonden buiten de poort vol opwinding te wachten. Wij konden binnen en we zijn direct begonnen met uitladen. Het was wel een grappig zicht om de eerste dozen, banken en kasten eruit te laden. De Kenianen moesten zich overal doorwringen en er boven op gaan zitten. In totaal heeft het 1:20uur geduurd voor de hele container leeg was!  Het was echt veel!!  Veel kleren, schoenen, superveel schriften, pennenzakken, speelgoed, educatief lesmateriaal, banken, stoelen, kasten, en nog veel meer. Echt ongelofelijk! In de brandende zon moesten we dan alles gaan superviseren en organiseren. Alles in dozen op zolder zetten. Daar zijn we echt de hele dag mee bezig geweest. Iedereen heeft geholpen, ook de leerlingen van de hoogste klassen. De meeste klassen hadden vandaag dus geluk met zo weinig les. We hebben nog veel groepsfoto’s getrokken van de hele school voor de container en kei veel liedjes gezongen. Echt leuk! Zingen doen ze hier heel veel en heel mooi! Dan hebben nog enkele kinderen weer hun breakdance trucken uit de kast gehaald! Zalig!  Vandaag was dus echt een zware dag! De hele dag op en neer, en heen en weer lopen met dozen, anderen commanderen,… En dan natuurlijk verbrand in mijn gezicht! Hoewel ik toch dikwijls gesmeerd heb….   ’s Middags hebben we zelfs alle bekers en borden van de leerlingen moeten afwassen, omdat er geen water was, ofwel enkel heel vuil water. We hebben ’s middags dan de bakken gevuld met nieuw, schoon water.  Daarbij kwam dat er iets mis was met een van de tonnen, waardoor het water niet meer kon gestopt worden. Het gutste naar beneden uit de watertoren. Hebben er kommen onder geplaatst, maar dan nog talrijke liters kostbaar water verloren. Zonde!  Maandag gaan we de schoenen uitdelen en misschien ook al kleren. De schoenen hebben we vandaag ook allemaal gesorteerd op maat. Hopelijk zit er voor iedereen iets bij. Volgende week zijn het ook examens. Dus dan wordt het iets rustiger. Ook krijgen we volgende week vrijdag en de maandag erop vrij omwille van de examens. Tof!  Maar toch ga ik dagen moeten inhalen hier, omdat mijn ouders 2 weken komen. Als ik met hen tijd wil doorbrengen, moet ik toch enkele woensdagen (normaal vrije dagen) toch naar school.  Hopelijk gaat dat meevallen. Volgende week gaan we ook onze nieuwe werkmethode introduceren waar we in België al veel tijd hebben ingestoken. Nu nog een toneeltje in elkaar steken om het aan te brengen aan de school. En de eerste lessen zullen vanaf volgende week ook van start gaan, maar we doen het geleidelijk aan.
Zo, vandaag gaan we weer lekker uit eten in de Forty Thieves en daarna misschien nog even naar de Shakatak, de discotheek.  Samen met de andere vrijwilligers (vrienden van Katrien). Zij blijven hier tot maandag. Het zal helemaal anders zijn als ze weg zijn….

dagje vrij en schooldagje!

woensdag 16 feb

Vandaag weer een dagje vrij. Dat hebben we echt wel nodig. Eindelijk nog eens een beetje bijslapen. Want zo elke dag om 6u op, die lange dagen in die warmte is wel zwaar. We zijn gaan winkelen vandaag. Inkopen doen voor ons huisje voor de eerst komende dagen. Vandaag eten we spinaziepuree met worst. En morgen croque monsieur in de pan, en vrijdag gaan we iets eten. Ja we stellen dus altijd een menu op voor 3 dagen omdat we enkel op woensdag en in het weekend kunnen winkelen, dus we moeten zijn dat we genoeg eten bijhebben voor de komende dagen. Op school eten we ’s middags rijst met bonen. Elke dag. Soms ook wel eens bonen met maïs. Veel afwisseling dus! Normaal ben ik helemaal niet zo voor bonen, maar ik vind het hier echt wel lekker. De saus, precies een soort soep waarin de bonen zitten, is echt lekker bij de rijst. En van de porridge ’s morgens krijg ik ook al een hele beker op in tegenstelling tot de andere studenten. De Keniaanse leerkrachten vinden het wel heel leuk, en ook beetje belangrijk dat we hun eten proeven. Het is ook een blijk van respect en beleefdheid. Dus ik ben blij dat ik het hier allemaal zo goed binnenkrijg! Tijdens het koken vandaag heb ik wel wat ongelukken gedaan. We hadden de spinazie gewassen, maar hadden geen zwierder. Dus deed ik de spinazie in een vergiet met daarop een bord en schudde het water er dan zo uit buiten. Maar natuurlijk met het buiten lopen, om zo min mogelijk het water te laten druppen op de grond, loop ik tegen de deur. Oké, eerste keer geen probleem. Maar dan zeggen ze dat een ezel zich geen tweede keer aan dezelfde steen stoot. Natuurlijk, ikke wel! Ik loop weer kei snel naar buiten, blijf achter de deur haken met mn voeten en strompel vooruit. Niet gevallen, gelukkig ook de spinazie niet, maar wel natuurlijk het bord! Honderden stukken!  Hopelijk brengen ze geluk. Ja, en nog van die stomiteiten vandaag. Echt mijn dag niet.  Vandaag heb ik ook voor de eerste keer in een matatu gereden! Dat is geweldig! Dat is zo’n klein busje (openbaar vervoer) en je betaalt dan 20 shilling (20 eurocent) en je zegt gewoon stop wanneer je eruit wilt. Het geweldige aan de matatu is dat je met zoveel mensen op elkaar gepropt zit. Als er plaats is voor 9 mensen, duwen ze gewoon nog 5 extra mensen bij! Het is echt hilarisch om te zien hoe dicht je op elkaar zit. Ik had zelfs geen stoel, maar zat tegen de deur te leunen. De man die het geld ontvangt die hangt half uit het busje. Als het busje vertrekt, klopt hij op het dag, vertrekt het busje en blijft hij zo uit de deur hangen. Even later schuift hij de deur dan wel toe. Maar echt ongelofelijk hoeveel mensen er in zoiets kleins kunnen. En echt alle soorten mensen, toeristen, kenianen, armen, rijken, Masaai (stammen),….  Moet je echt gezien hebben. Voor de rest vandaag was het een rustige dag. Ik ben nog naar het internetcafé gegaan om te praten met mijn vriend en familie. Dat doet echt wel deugd zo elkaar kunnen zien via webcam.

donderdag 17 februari

Vandaag terug school! Ben goed kunnen opstaan. Goed geslapen en ook voor de eerste keer gedroomd! Wel raar…. Maar dat verklap ik niet. Op school lijken de leerkrachten het ook beter te doen. Vandaag gebruikte Fatuma al meer concreet materiaal en liet de de kleuters daar oefeningen mee doen. Veel leuker voor hen dan zo constant zitten schrijven in schriftjes. Ik heb vandaag ook de zwakkere kinderen begeleid in de klas. Ze zijn echt zo blij als je hen positief bevesitigd. Zelfs de volwassenen. Leuk om te zien. Dat doet mij ook goed. Vandaag heb ik de kinderen na het eten water gegeven. Ze moeten dan allemaal op een rij staan met hun kom waaruit ze gegeten hebben en dan giet ik water in hun kom. Ze zijn echt allemaal zo hevig. Je moet vaak zeggen dat ze netjes moeten aanschuiven. Maar ergens begrijp ik het ook wel. Ze sterven van de dorst en willen allemaal toch zeker wat gedronken hebben. Ik moest enkele keren water uit een grote ton scheppen met mijn kruik. Na een tijdje zat er echt nog weinig in. Dat mocht ik van de kok nimmer uitdelen, omdat hij het nodig had voor te koken. Wel erg, want er stond nog best een lange rij.  Voor dat water moeten we toch een oplossing zoeken. Ook om het water tot in de afwaskommen te krijgen. Want dat gaan met een kei lange tuinslang van grote tonnen water op een toren naar beneden. De kok moet dan via de boom op de toren klimmen en zo de tuinslang erin steken. Dan is het nog eens kei lang wachten tot er werkelijk water uit de slang komt… Misschien zou een pomp wel handig zijn. Eens kijken wat we kunnen doen, want enkelen van ons hebben nog sponsorgeld dus…   Vandaag ging er ook een container op school aankomen met allerlei materiaal vanuit België. Maar natuurlijk is hier alles polé polé (langzaam).Normaal was de container gepland al twee weken terug, maar nu was hij toch eindelijk in Mombassa. Vanaf is het niet meer zo ver tot hier in Ukunda. Maar blijkbaar is er toch iets mis… Zijn ze die te voet aan dragen ofzo?  Het zal wel voor morgen zijn blijkaar. Het is en blijft Afrika hier. Polé, polé!  Dus hopelijk morgen en dan kunnen we meehelpen uitladen. Heel het dorp zal wel komen kijken. Een echt belevenis!  Tot morgen!

nog meer sfeerbeelden

nog enkele sfeerbeelden

Mijn tweede berichtje!

Hey allemaal, hier volgt een verslagje van het voorbije weekend. Je ziet dus dat ik niet elke dag iets kan posten omdat het internet niet zo geweldig werkt. Wij zijn daarbij ook nog met 8 meisjes en we moeten onze tijd verdelen. Want er kan telkens maar 1 iemand op internet. En de dagen zijn hier zo lang, zodat we eigenlijk ook maar weinig tijd overhouden om onze blog bij te houden. We komen pas om 17.15u thuis en dan moeten we beginnen aan het avondeten. Eer we gedaan hebben met koken, eten, afwassen en douchen,… is het al half 9. Om 21u gaan we meestal al slapen omdat we elke morgen om 6u uit moeten. Heel vroeg!   Dus ik hoop dat jullie het begrijpen dat dit niet allemaal zo evident is.

Weekend 12 feb – 13 feb

Vandaag kreeg ik niet veel eten binnen. Door die warmte hier heb ik bijna geen eetlust. Wel niet zo goed. Want dan zal ik wel zwak en mager worden denk ik. Vandaag zijn we naar de winkel geweest, onze inkopen gaan doen. We hebben afgesproken dat we zeker voor 3 dagen eten moeten kopen, want op schooldagen hebben we ’s avonds echt geen tijd meer om te winkelen. Vandaag werkte het internet heel even. Kei blij! Want heb mijn mails kunnen lezen en dat waren er véél! We hebben al een paar keer gebeld met de internetman om ons probleem uit te leggen, maar maandag gaan we er naartoe om het te laten maken. In de namiddag hebben we een strandwandeling gemaakt met Katrien. Katrien introduceerde er ons bij de Kenianen die er spullen verkopen. Zo kunnen wij een goede prijs krijgen als we er langs gaan en worden we ook niet al te veel lastig gevallen. We hebben in die namiddag nog souvenirs gekocht en een gezellig terrasje gedaan op het strand. Daar hebben we heel wat gelachen met het vangen de wespen. We hebben ook aan Katrien mogen vertellen in welke klas we graag wilden staan. Ik heb gekozen voor KG2 omdat ik met die leerkracht al wel een goede band heb.  (KG staat trouwens voor Kindergarten)  Na het terassje hebben elk op een kameel gereden! Echt een hele toffe ervaring! Eigenlijk is het een dromedaris, maar in het Engels noemt iedereen ze kamelen. Katrien heeft foto’s getrokken en er zijn er echt hele mooie bij, met zich op zee, schaduw van de kameel op het strand,…  Deze avond hebben we vis gemaakt met puree. En ook al spaghetti voor morgen. Die vis is de visman bij ons zelfs komen fileren! Wel leuk om te zien, maar dan stinkt het natuurlijk ook zo!  En in het weekend wordt hier niet gepoetst… Daar moeten in het vervolg dus op letten.  Vandaag kruip ik ook vroeg in bed, want ik ben nog moe van gisteren. Die schooldagen zijn echt zwaar. Elke avond doodop. Uitslapen is hier ook moeilijk met die warmte, dus echt veel lang opblijven, zit er niet in. Ik heb wel een windblazer op mijn kamer, maar de meeste wind blijft hangen achter het muskietennet en doet dus niet veel af… Misschien nog maar een kleine bijkopen?   Slaapwel!

Vandaag, zondag, slecht geslapen! Die warmte hier is echt niet te doen! Thuis in de zomer kan ik ook al niet zonder airco (zo hard verwend), dat ik het hier ook niet kan uithouden. Woensdag, op onze vrije dag, ga ik misschien toch eens zien voor een windblazertje. Deze nacht was ik geschrokken! Een kei vieze kakkerlak in de keuken! Bah, ik heb hem gewoon laten zitten. Durfde hem niet bespuiten met “Doom, want dan begint die kei hard rond te lopen, bah…. En dan maar hopen dat die vanzelf weggaat en niet naar onze kamer… Deze morgen heb ik voor het eerst mijne was gedaan! Met de hand natuurlijk!  Witte dingen en washandjes kreeg ik echt wel niet goed proper. Ja want alles ziet hier direct vuil door al het stof.  Hopelijk gaan de vlekken er toch nog uit als ik terug in België ben.  Ik ben echt wel heel lang bezig geweest! 2 u aan een stuk! Toch wel zwaar zo met de hand! Zou hier toch geen wasmachine in de buurt zijn?  Tegen de middag zijn we kleren gaan uitdelen in het dorpje. Lies en Lise hadden vanuit België kleren en schoenen mee voor kleine kinderen. De kinderen uit het dorp waren echt blij. Na een tijdje stond een hele groep kinderen met ouders ronddom ons. Ze werden uiteindelijk zo hebberig dat we alles terug moesten wegsteken. Ze kwamen zo dicht bij ons met hun handen proberen de kleren uit onze handen te trekken. Echt een apart zicht, beetje vervelend, maar wel begrijpbaar vanuit hun standpunt. Ze nemen gewoon wat ze kunnen krijgen, want ze hebben echt heel weinig. Lies en Lise hadden ook enkel meisjeskleren en schoenen bij. Wat wel erg was voor de vele jongens ronddom ons. Daarom keken we of we niet ook bepaalde kleren voor jongens konden dienen.  Eigenlijk kijken ze hier helemaal niet zo naar, als ze maar kleren hebben. Dat vinden zij het belangrijkste. We hadden enkele schoenen en die moesten we natuurlijk wel passen bij verschillende kinderen. Er was zelfs een ouder van een kind dat telkens aandrong om toch nog maar eens te passen en te proberen, hoewel ze eigenlijk toch te klein waren. Zo zie maar dat ouders er toch ook alles aan doen dat hun kinderen het goed hebben. Sommigen laten hun kinderen gewoon wenen zodat wij er toch iets aan zouden geven uit medelijden.  We hebben niet iedereen wat kunnen geven, maar zijn toch blij dat we enkele kinderen nieuwe, mooie kleren en schoenen hebben. In de namiddag ben ik naar het internetcafé gegaan. Dat deed echt deugd! Na een weekje mijn familie en vriend kunnen zien op webcam is echt leuk! Als dat niet zou bestaan, zou ik deze drie maanden niet aankunnen. Daarna zijn we naar het strand gegaan voor een optreden van Kim For Love. Dat is een plaatselijke reggae-zanger. De kindjes van Kebene, het weeshuis, gingen er ook naar toe en eveneens daar ook in de zee zwemmen. Het was een leuke namiddag. Een kindje mocht zelfs op het podium en beroemde landsliedje komen zingen. Ik ken het ook al, want we hebben het al moeten leren voor ik naar Kenia kwam. Het gaat namelijk zo:

Jambo, jambo bwana
Habari gani? Mzuri sana !
Wageni mwakaribiswa
Kenya yetu, Hakuna matata!

Wie wil weten waarover het gaat: je kan het op internet en youtube vinden.
Na het optreden zijn we langs het strand terug naar huis gewandeld. Thuis hebben we soep voor Kebene, het weeshuis, gekookt. Ze vonden de kippensoep erg lekker. (Vlees eten ze hier ook al erg weinig omdat het duur is). Vandaag hadden we ook onze eerste stortbui!  Het regent hier niet veel, maar als het regent, is het erg hard!!!  En mijn was hing nog te drogen! Natuurlijk, als het regent, valt het plots in bakken uit de lucht. Dus de was vlug afhalen ging niet meer. Ik heb hem dus maar laten hangen. En nu maar hopen dat je er morgen niks van op de kleren ziet, want anders is mijn 2 uur zware labeur allemaal voor niks geweest!

Maandag 14 feb

Ziek… Deze nacht niet goed kunnen slapen. Misselijk vandaag. En dan nog eens onze tweede powercut! Miserie! Ben in de voormiddag niet naar school geweest, in bed blijven liggen, in die warmte, zonder windblazer,… Was wel afzien…  Ingrid, vriendin van Katrien en verpleegster, zorgt wel goed voor iedereen hier. Ze heeft me een waterfles gegeven met een zakje oplosmiddel in wat goed zou zijn voor mijn weerstand en terug op krachten te komen. Het ziek zijn komt waarschijnlijk door te weinig te eten én te drinken. Ik moet echt meer drinken, want ik zweet me vaak te pletter hier.  Dus ja, eigen schuld misschien wel.  In de namiddag ben ik terug naar school gegaan. Met mijn nieuwe sjaal rond de benen. Die heb ik op het strand gekocht. Een blauwe met een Keniaanse moeder op die een kind draagt op haar rug. Typisch Afrikaans dus. Op school zullen we nog vaak met sjaals rondlopen, want vrouwen dragen hier allemaal een rok. En ik heb zelf maar 2 rokken bij, en voor de rest allemaal broeken. Het moet ook allemaal tot onder de knie zijn, dus het zullen veel sjaals worden. Op school heeft elke leerling een agenda gekregen. Daarin kunnen we nu dus schrijven wat de kinderen voor huiswerk moeten doen. Met Fatuma, de kleuterleidster van KG2 heb ik nog veel gepraat. Zij is moslim en ook erg geïnteresseerd in de moslimwereld van de België, of we hier moskeeën hebben, en of er moslimkindjes in onze scholen zitten, of we hier ook hoofddoeken dragen….  Wel leuk dat ze zo geïnteresseerds is in België. Om 18u deze avond hadden we terug stroom. Eindelijk! Wel vervelend als de koelkast zo lang afstaat. Internet werkte natuurlijk dan ook niet. Want normaal moet die nu wel gemaakt zijn. Vandaag ook weer vroeg slapen, want deze avond begon ik weer helemaal te trillen. Kei raar want ik had toch net veel suikers op zoals ananas en sprite. Zal wel door het weinige drinken zijn en heb de fles, die Ingrid me had gegven, zelfs nog niet helemaal op. Toch niet zo lekker. Maar alle meisjes zijn hier zo lief en bezorgd. Jessica heeft voor mij een fruitsmaakje in het water gedaan zodat het toch lekkerder was. Hopelijk krijg ik ze morgen toch helemaal leeg dan. Slaapwel!

Dinsdag 15 feb

Vandaag het tweede dagje participeren in de school. Deze week en volgende week moeten we de ‘slow learners’ wat begeleiden, oefeningen in schriften schrijven, verbeteren,… Vandaag was ik wel zeer moe. Misschien nog van het ziek zijn van gisteren. Ik had echt geen fut om in de klas rond te gaan. Liever zitten verbeteren dan. Vandaag heb ik ook een memoryspel geïntroduceerd met letters. Fatuma had mij gevraagd wat we kunnen doen om de kinderen, die niet kunnen slapen, bezig te houden. Een memory kende ze niet. Dus ik heb het haar uitgelegd en ze vond het een leuk idee. Er was materiaal in de school. Een houden plank met gaten in met daarin blauwe doppen. In de plank kun je een blad steken met de memory op. Dus als je de doppen opheft, zie je de letters te voorschijn komen. Leuk, want je kan het zo altijd aanpassen. Niet alle kinderen begrepen het. Het is natuurlijk nog nieuw en willen allemaal experimenteren, dus de meesten zaten gewoon dopjes op te heffen en terug te steken. Het principe snapten ze nog niet. Met een groepje is het wel erg goed gelukt. Zelfs om de kleuters hun beurt te laten afwachten. Dus als we dit meer gaan doen, gaat dit voor hen wel een leuke vernieuwing zijn. Voor hen is dit ook wel leuker, dan gewoon klassikale lesjes te zitten papegaaien. Op het einde van de les heb ik Fatuma nog wat gevraagd over de leerplannen in Kenia en hoe ze lessen voorbereid. Ik heb wat boeken meegekregen om in te kijken. Zo zal ik al een beter zicht krijgen van wat hier van mij verwacht wordt, wat ik precies moet geven,… Want het is hier echt helemaal anders dan in België. De kleuterklas is gewoon al een eerste leerjaar waarin ze leren lezen, schrijven en rekenen. Dat wordt ook wat aanpassen, maar ik ga toch mijn creativiteit gebruiken om de lessen speelser te maken, meer muzisch te werken, en groepen te werken,…. We zullen van elkaar kunnen leren! Daar gaat deze stage dan uiteindelijk ook om.
Deze avond pannenkoeken geten! Lekker!!! Dat was snel klaar! Kei goed, want dan heb ik eindelijk nog eens meer tijd om wat te typen aan mijn blog! Normaal is vandaag ook mijn toer om op internet te gaan, maar natuurlijk valt het internet weer juist uit, nu ik klaar ben met mijn blog! Typisch. Dus het zal voor morgen zijn. Morgen een dagje rust. Ben ik echt blij om, want dat heb je hier echt wel nodig. Je bent echt zo snel moe hier met die lange dagen en de warmte.
Mogen ga ik terug naar het internetcafé! Dan zullen jullie dit kunnen lezen, en hopelijk ook terug met wat meer fotootjes.  En reageer maar! Ben benieuwd wat jullie er van vinden!  Tot morgen!