Ons allerlaatste weekend in Kenia! En btw, Vrolijk Pasen!!!

Whaaa! Nog 5 dagen! Het komt echt akelig dicht bij nu. Ik ga nu echt nog volop genieten van deze laatste dagen, want ik zal het hier zooo hard missen! 

Zo, ons allerlaatste weekend hier in Kenia is ook al voorbij gevlogen. Zaterdag ben ik naar Mombasa geweest met Lies en Lise om wat souvenirs te kopen. Die zijn daar goedkoper dan hier aan Diani Beach, want hier profiteren ze van het geld van de toeristen. Gisteren hebben we echt gemerkt dat het regenseizoen nu wel echt begonnen was! Normaal is het de hele maand april hier regenseizoen, maar daar hadden we nog niet echt veel van gemerkt tot gisteren….  We namen eerst de mototaxi tot in Ukunda voor 40 eurocent de man. Heel goedkoop deze keer, want normaal is het 1 euro per moto. Wel tof, want dan waren we er sneller dan met de matatu en het is ook leuker rijden. In Ukunda ontmoetten we Isac, onze nachtwaker. Die ging ons door de straten van Mombassa leiden naar de goede winkeltjes. We hebben daar dan een matatu voor 50 eruocent genomen richting de ferry in Mombasa. Toen we net in de matatu zaten, begon het kei hard te regenen. Net op tijd dus! Het begon na een tijdje echt te gieten. De ruiten van de matatu dampten helemaal aan, zodat de chauffeur bijna niks meer zag. En toch bleef die kei hard op zijn Keniaans rijden hier. Na een tijdje had hij dan toch door dat hij met een doekje moest vegen over zijn ruit. Vanaf toen was het zicht naar buiten wel grappig. Er waren kei grote plassen ontstaan langs de weg. Als daar een matatu of auto doorreed, vloog en water meters hoog op naar de zijkanten. Maar de meesten probeerden toch de plassen te ontwijken, omdat ze vrij diep zijn (de wegligging is hier niet zo denderend). Maar hoe ze dat dan ook doen. Iedereen neemt gewoon hun eigen voorrang, ook al hebben ze die eigenlijk niet. Als een grote plas zich op onze rijstrook bevond, week onze matatu uit tot de andere rijstrook, zodat de tegenliggers gedwongen zijn, om van de baan af te rijden en ook in een diepe plas te rijden… Anders was het botsing. Van de Keniaanse rijstijl trek je echt nog grotere ogen als het regenseizoen is! Niet normaal hoe gevaarlijk soms! Toen we in Mombasa aankwamen, was het nog steeds aan het stortregenen. En daar moesten we er dus uit! We zagen er echt tegenop: “Oh nee, moeten we hier echt te voet door? We gaan zo strondnat zijn?!” De matatu stopte nog gelukkig vlak voor de ingang van de overdekte wachtrij van de ferry. Dus ik spurtte uit de matatu, sprong over een super grote plas en rende onder het afdak. Ik was zo snel dat mensen in de wachtrij hun handen al uitgestrekt hielden om me op te vangen als ik ging vallen. Wel een leuk gebaar, maar het was niet nodig. Toen we daar wachtten, zagen we buiten de weg gewoon een snelstromende rivier worden. Echt zo gek om te zien! Er kwam dan ook nog bliksem en donder bij… Best wel eng… Maar we hadden gelukkig Isac bij ons. Toen we op de ferry konden, twijfelden we eerst of nog langer zouden wachten tot de regen over was. Want het was een stuk naar beneden wandelen in de gietende regen. Maar het zag er niet echt uit dat het binnen een paar minuten ging stoppen, dus hebben we het maar aanvaard dat we doornat gingen worden. Eens onder het afdak uit, probeerden we te schuilen onder paraplu’s van andere Kenianen en gingen zo de trappen mee af. Die trappen waren geen trappen meer! Echt gewoon een stortwaterval! Nooit gezien! Dus heel voorzichtig de trappen af, over de riviergeworden weg, door de diepe plassen, op de boot. We waren nat, maar dankzij de enkele paraplu’s viel het nog goed mee. Op de ferry stonden we gelukkig even droog. Maar aan de andere kant kwam weer een probleem. Aan de overkant was er nergens een afdak om te schuilen, dus dat werd: ‘nat worden’.  Maar we hadden weer een beetje geluk. Tegen de tijd dat we aan e overkant waren, was de regen al serieus geminderd. Paraplu’s die ze ons probeerden te verkopen, was wel grappig, want we waren al nat! Dat haalde gewoon niks meer uit. We hebben van daaruit een tuktuk genomen naar straten met kanga-shopjes. (Een kanga is gewoon een groot Afrikaans doek dat de Kenianen hier als kleding rond hun lichaam dragen.) Lies en Lise wilden nog wat stofjes kopen om een kleedje en tas te laten maken. Onderweg met de tuktuk was ook een hele belevenis. De regen was ondertussen miezerregen geworden, maar toch waren we blij dat we een regenzeil hadden langs de zijkanten. Allé blij, want dat was het grappige toppunt. We zaten eerst al te lachen met Isac die water over zich heen kreeg, omdat hij geen regenzeil had langs zijn kant. Maar opeens reden we door een kei diepe plas en we kregen een hele zwats tegen ons lijf van onder uit. Kei raar! Het water kwam gewoon door alle gleuven en openingen. De chauffeur was echt doornat! Grappig zicht! Maarja, zijn echt schuld denken we maar! Ben al blij dat we geen ongelukken hebben gemaakt! Want Kenianen rijden hier in Mombasa echt roekeloos, ieder neemt zijn voorrang, kijken nauwelijks in spiegels,…  Toen we aan de shopjes kwamen, was het uiteindelijk gestopt met regenen. Ze zon kwam weer piepen! Wat hadden we toen toch geluk! Het was leuk dat we zo’n grappige ervaring mochten meemaken met die regen, maar ben toch blij dat we toch in de zon hebben kunnen winkelen. Anders was het maar een somber dagje geweest. Ik heb vooral veel oorbellen gekocht. Elk aan een euro het stuk. Ik vond echt zoveel leuke dingen, maar heb me ingehouden. Als ik gewoon zou kopen, zouden die alle beetjes klein geld toch duur worden…. En ja, hebben we het uiteindelijk allemaal nodig? Soms wel raar als je terug denkt aan het dorpje Maweni , waar de mensen met zo weinig moeten leven…
’s Avonds na de trip naar Mombassa zijn we met z’n allen gaan uit eten in een Indisch restaurant. Daar heb ik lekker kip gegeten in een spinaziesausje met Indische kruiden.  Alles was mooi geserveerd in een stenen potje dat verwarmd werd door houtskool onderaan. Heel charmant én lekker! Het was een gezellig avondje. 

Zondag ben ik niet naar Wasini geweest. Ik voelde me niet zo goed. Wasini wil ik zeker nog wel eens doen met mijn vriend als we terugkomen naar Kenia. Want het moet toch wel de moeite zijn.  Lies en Lise zijn wel naar Wasini geweest, maar bij hen was het tegengevallen. Alles was slecht georganiseerd en veel dingen liepen letterlijk in het water, door het slechte weer, extra onvoorziene kosten, geen dolfijnen of amper vissen tijdens het snorkelen,…. Had ik misschien toch ff geluk dat ik mijn geld daar niet aan heb kwijt gespeeld.

Ik heb vandaag mijn dagje dan maar anders gevuld. Tegen de middag was mijn buik beter, dus kon ik er weer tegenaan. We zijn eerst onze laatste inkopen gaan doen voor de komende dagen. Alles van eten en overschotjes moet nu echt opgeraken. ’s Middags hebben we ‘viazi’s’ gemaakt. Dat zijn gefrituurde patatjes in een oranje korstje. Het recept hebben we via Penelope gekregen. De viazi’s uit het dorp zijn hier zo heerlijk dat we het zelf ook eens wilden proberen tegen dat we thuis waren. Zo kunnen we het thuis ook eens voor familie of vrienden maken!  Dus bij deze, jullie zijn uitgenodigd! Kom maar eten!  Viazi maak je dus als volgt: je kookt gewoon je patatten (in kleine stukjes gesneden) en dan maak je een sausje op basis van water, bloem, zout en rode kleurstof. Dan smijt je je patat in de saus en dan de frituurketel in! Echt heel lekker, mmmh!
In de namiddag zijn we met Baraka, Shukrani (de twee sponsorkindjes van An en Jessica) en Masoudi (de niewe ‘grote broer’ voor de jongens die nu bij hen inwoont en voor hen zorgt) naar het strand gewandeld. Daar hebben we een mooie tocht gedaan tot aan de kamelen. Een kamelenrit was een verassing voor de jongens! Ze waren in het begin echt heel bang, vooral toen de kamelen lawaai begonnen te maken. Maar ze zijn er dan toch op gekropen, tussen de benen van Jessica en An. Ik en Masoudi hadden een aparte kameel. Ik vooraan om foto’s te trekken. Het was 2,5 euro per kameel, echt heel goedkoop dus tegenover andere toeristische landen. We hebben een ritje gemaakt tot aan Kim 4 love. We hebben daar wat gedronken en gegeten op het terras aan het strand. Er was livemuziek en ook een toneeltje, nu speciaal met Pasen. Later kwamen nog andere artiesten, maar die hebben we niet meer gezien. De jongens waren moe. En ook een beetje depri, want ze begonnen te beseffen dat het nu niet meer lang duurt vooraleer wij terug naar België gaan. Baraka dacht we vandaag al vertrokken en was al paniekerig. Maar we stelden hem gerust. Masoudi ging deze avond het aan Shukrani uitleggen, want die is nog een beetje jong om alles goed te begrijpen. Ik denk dat het afscheid met deze jongens het zwaarste van allemaal gaat zijn. Vooral voor Jessica en An. Misschien ergens toch goed dat ik geen sponsorkindje heb, ik zou er te hard van afzien om het kind hier achter te laten…. 

Zo, het was een leuk weekend! We hebben er van genoten!
Deze avond vroeg in bed, en nog wat mooie herinneringen en gedachten aan Kenia ophalen….

Hadi kesho kutwa! (Tot overmorgen!)

Foto's van Holiday Fun week 3

Nog 1 weekje!!!!

De dagen vliegen nu echt snel voorbij! En dat vind ik ergens wel een beetje beangstigend. Ik ga Kenia zooooo hard missen…. Vorige week wou ik maar dat het voorruit ging, want ik wou naar huis. Maar nu het zo dicht bij komt,… wil ik echt niet meer weg. Ik ga de kindjes en het dorp hier zo hard missen. Afscheid gaat pijn doen…

Vandaag is het eveneens de laatste vrijdag voor ons hier in Kenia. Het is vandaag goede vrijdag en dan is hier ook veel te doen. Iedereen wenst elkaar ook een goede vrijdag en vrolijk Pasen. Wel leuk. Ik kreeg ook een heel lief berichtje van Teacher Fatuma. “Hi Niki, happy gut Friday and Easter Mon, gut 9yt, miss u….”     Dat is wat ze schreef. Wel lief dat ze nog aan me denkt, want nu het geen school is, zie ik haar niet meer. Ik denk dat ik volgende week, voor ik vertrek, toch nog afscheid ga nemen van haar.
Nu met het paasweekend nodigde Jackson ons al uit bij zijn thuis, want ze gingen een geit slachten. Maar op dat aanbod zijn we toch niet ingegaan. Want vandaag is een speciale dag voor mij! Ik ben uitgerekend vandaag 5 jaar samen met mijn vriend. Spijtig dat we het niet samen kunnen zijn vandaag, maar dat moeten we vandaag maar via internet vieren dan. 

De speelpleinwerking deze week was weer tof! Woensdag zijn we gaan zwemmen aan het strand en daar hebben de kinderen zich geweldig geamuseerd om mij plat in het water te krijgen. Allen tegen 1, namelijk mezelf! Maar ik speelde het spelletje goed mee, pootje lap zetten, omduwen, kietelen… Echt heel grappig en ze vonden het geweldig! Geeft een goed gevoel dat je hen zo’n leuke dag kan geven door gewoon samen met hen te spelen, zot te doen, hen graag te zien,…  Donderdag en vrijdag hebben we spelletjes gespeeld en ook wat creatieve activiteiten met klei. Vandaag, vrijdag, hadden we bijna geen kinderen. Normaal was het de bedoeling dat we met de oudste kinderen spelletjes gingen spelen op het strand, maar er kwamen enkel kleine kinderen (die normaal op andere dagen moeten komen). Omdat we te weinig oudste kinderen hadden, zijn we maar beginnen dansen met de kleintjes.  Ik weet niet hoe het komt, maar na een tijd hadden we echt het record aantal kinderen dat we ooit hebben gehad. Volgens mij werkt die muziek zo aanstekelijk dat het hele dorp komt kijken! Wel tof, want de kinderen amuseren zich rot als we dansen! 

Morgen ga ik naar Mombassa, nog de laatste souvenirtjes kopen en overmorgen doen we een safari (swahili voor uitstap) naar Wasini. Daar gaan we snorkelen, dolfijnen zien, en door mangroves varen. Wordt de moeite! 

Hadi Kesho! (Tot morgen!)

Holidayfun week 3!

Super speurtocht!

Vandaag hebben we een superleuke dag gehad met de kinderen! We hebben een zoektocht gedaan! Daarover hadden we eerst wat twijfels of het zou lukken, maar ja, als jen niet probeert, kan je het nooit weten hé! We startten met een groep ‘the Girls’ en die ging de tocht maken: lintjes hangen langs de weg, voor de route aan te duiden, opdrachten verzinnen, in ballonnen steken en deze verstoppen. Het verzinnen van de opdrachten was toch wel vrij moeilijk voor hen. Dat hadden we al wel vermoed, dus gelukkig hadden we zelf ook wat opdrachten bij de hand. De tweede groep ‘the Boys’, ging de tocht dan doen. Zij volgden de route, zochten de ballonnen en deden de opdrachten. Ze moesten wel heel goed kijken waar er een lintje verstopt zat. Die hingen meestal aan takjes van struiken en bomen te wapperen. Als er een ballon op het lintje stond, wou dat zeggen dat een ballon in de buurt verstopt was. Als ze de ballon gevonden hadden, moesten ze deze opblazen en laten knallen. Dan konden ze het papiertje met de opdracht vinden en lezen. Er zaten opdrachten bij zoals pluk 5 mango’s van de mangoboom (de kinderen kropen gewoon tot aan de top, typisch jongens), speel tikkertje, spring zoals een konijn van het begin tot einde van de witte muur, speel tikkertje, maak een tekening met stenen, trek een foto van een vliegtuig, zoek 7 verschillende kleuren in de natuur, speel verstoppertje, stap achteruit tot het volgende lintje,….  En de laatste opdracht was natuurlijk om de eerste groep te zoeken. Het verstoppen voor ‘the Girls’ was voor hen kei spannend! Ze waren zo enthousiast, gespannen en zich aan het inleven om maar niet gezien te worden. We zaten verstopt in een steengroeve. Echt een kei toffe plaats om verstopspelletjes te spelen. Er zijn daar zoveel gangen en torens van stenen waar je je achter kan verstoppen. Echt heel plezant! Toen ‘the Boys’ ons gevonden hadden, hadden we eerst een drinkpauze en daarna maakten ‘the boys’ te zoektocht en mochten ‘the Girls’ zoeken en spelletjes spelen. ‘The Boys’ zaten uiteindelijk in de school verstopt! Wat een onvoordehandliggende plaats! :p     Nee, het was echt een succes! Iedereen deed echt heel enthousiast mee! Het was een geslaagde dag vandaag! Morgen gaan we weer naar het strand. Daar kijken de kinderen echt elke week naar uit! Ik vind het wel leuk dat we hen deze uitstapjes kunnen bieden, want ook al wonen ze vlakbij de zee, ze komen er praktisch nooit met hun familie, in hun vrije tijd.

Nieuw speelgoed

De andere speelpleindagen zijn ook al heel tof geweest. De kinderen komen echt graag. Wel zijn ze elke dag nog steeds te laat. Maar dat heb je met Keniaanse tijd hier. Alles is hier polé polé. Maar voor het wachten op alle kinderen hebben we ondertussen (vorige week al wel) als iets gevonden om de vroege kinderen toch bezig te houden. Mijn vriend en ouders hebben vanuit België heel wat speelgoed meegebracht. Jeremy heeft een knikkerbaan met knikkers en een bouwpakket (thema ruimte en vliegtuigen) aan de school gegeven. En mijn ouders hebben van thuis een grote doos ‘Clics’ meegebracht. Dat zijn blokjes die je elkaar kan klikken en daar kan je dan ook allerlei dingen mee maken. Dat constructiemateriaal en de knikkerbaan was normaal bedoeld de kleuterklassen van Rainbow4kids-school. Maar deze ‘holidayfun’ is wel iets goed om het materiaal eens uit te testen en de betrokkenheid van de kinderen te observeren. Echt waar, ze vinden het geweldig! Van de Clics en het bouwpakket worden allerlei auto’s of robotachtige voertuigen geknutseld. En spelen met knikkers op de knikkerbaan raken ze ook nooit beu! Echt heel tof materiaal voor hen! Dus dankjewel  lieve Jeremy en mama en papa!  De kinderen zijn jullie zo dankbaar!
Voor sommigen onder hen is het ook een van de eerste keren dat ze speelgoed in hun handen hebben. Want in school krijgen ze gewoon les op bankjes zoals in d lagere school, met bitter weinig materiaal. En thuis hebben bijna geen speelgoed, of speelgoed dat uit afval is gemaakt. Bijvoorbeeld rollen met autobanden, een rond deksel voortbewegen met een stok, een rijtuigje vastgemaakt aan een stok en dat dan voortduwen (zoiets als je onze Belgische peuters een autootje of diertje aan een touwetje ziet voorttrekken. Maar dit speelgoed is dan gemaakt van een plastic fles, hout, kroonkurken,…)  Wel tof om te zien dat ze hier toch creatief kunnen zijn met materiaal om speelgoed te maken! 

Dubbel gevoel

Wat ik verder nog kan vertellen, is dat ik aan het aftellen ben. Nu nog 10 dagen…  Volgende week woensdag is onze laatste dag van ‘Holidayfun’ en dan zullen we afscheid moeten nemen van de kinderen. Want vrijdag voormiddag vertrekken we al. An, Jessica en ik hebben vrijdag namiddag de vlieger. Zaterdag s’ morgens (30 april) zullen we landen in België. Lies en Lise die blijven nog 2 dagen langer dan ons (zij waren ook 2 dagen later in Kenia dan ons, omdat ze een andere vlucht geboekt hadden.)  Dus donderdag en vrijdag voormiddag zullen zware dagen worden, we gaan van iedereen afscheid moeten nemen. En dat gaat pijn doen. Dus ik zal wel met een dubbel gevoel naar huis vertrekken. Enerzijds ben ik heel blij dat ik eindelijk mijn vriend, familie en vrienden terug ga zien, maar langs de andere kant moet ik ook de kinderen, het dorp, en alle mensen waarmee ik een band heb opgebouwd, hier achterlaten. Al deze mensen hebben echt een bijzondere plaats gekregen in mijn hart! Ik zal ze nooit vergeten!

Kongo River

Zo, ons voorlaatste weekend is alweer voorbij. Zaterdag hebben we niet echt iets speciaals gedaan. Wat voor school gewerkt. Ik ben een cd’tje aan het maken voor school. Een cd met liedjes voor de kleuters, maar ook voor de oudere kinderen. Ik heb liedjes zoals Waka Waka, Hokey Pokey, Bas ballon, Ku tshi tshi, Mamasé, Alle kleuren, de stoomtrein,… Vanalles. En voor de oudere kinderen heb ik wat R&B erbij gedaan waarop ze goed kunnen dansen (met hun poep schudden enzo dus :p, vind ik nog altijd grappig dat kinderen hier zo dansen, mààr ze kunnen het echt allemaal wel goed!).  Lise had ook nog toffe liedjes zoals Tshi tshi wa, de vogeltjesdans, …. Vinden de kinderen geweldig! Zelfs Mamasé van K3 hoor je hen vaak zingen,… wel grappig, want van het Nederlands maken ze hun eigen gebrabbel.
Zaterdag avond zijn we nog naar The Fourty Thieves gaan eten. Beef stroganof! Héérlijk! Maar zó weinig frietjes! Dat doen ze hier overal! Altijd te weinig friet (naar onze Belgische normen dan toch) en als je dan bijbesteld, moet je super lang wachten alsof je op een echte maaltijd aan het wachten bent. Ik denk niet dat ze dat hier in grote hoeveelheden klaarmaken zoals bij ons, het wordt echt als aparte maaltijd gezien. Kenia is dan ook geen frietjesland….  Maarja… Ik had alles al op, terwijl ik eigenlijk nog gewacht had, maar toen was mn vlees al koud, en dan kwam de friet er pas aan! En wat voor portie dan nog! 4x zoveel dan dat normaal op mijn bord lag… Echt raar hoe dat hier allemaal ineen zit….  Maar het was lekker dus…
De allerlaatste keer, voor we vertrekken wil ik wel terug naar hier. Het is echt een kei mooi restaurant aan het strand, en dan is ook de plaats waar we een van de eerste keren hebben gegeten, samen met Mama Rainbow. Mooie herinneringen dus.

Zondag zijn we naar Kongo River geweest. Echt een hele mooie plaats. Dat is een plaats waar een rivier uitmondt in de zee. Wanneer het water er heel laag staat zie je allemaal stroomversnellingen kronkelen naar de zee toe. Toen wij er waren, stond het water nog redelijk hoog. Er was maar 1 grote stroomversnelling. Er gingen zelfs kinderen op spelen met een surfplank. Net een wildwaterbaan die u meevoert naar de zee. Best wel gevaarlijk eigenlijk voor kinderen, want als er iets misloopt kan je zo onder water gezogen worden…  Aan Kongo River zijn we ook met een cano gaan varen lans mangroves. Dat zijn bomen die in het water groeien. Wij vaarden op een rivier langs de bomen. Op andere plaatsen in Kenia kan je er ook echt tussen varen en dat moet denk ik ook wel heel mooi zijn. Maar deze tocht had toch ook wel iets! En zeker met de schemering in de avond. De kleuren in de lucht waren echt zo prachtig en de maan zó groot! Echt een mooi kleureneffect!  Het was uiteindelijk dus al wel donker geworden toen we naar huis gingen. Gelukkig hadden we 2 Kenianen (vrienden) bij, zodat we toch veilig waren onderweg. Anders ik in het donker wandelen toch afgeraden als mzungu (blanke). Eens aan de grote baan bij de hotels, hebben we dan de matatu terug naar huis genomen. Toen we voorbij de school kwamen, zagen we door de vensters het licht van de tv schijnen. Dat vonden we wel heel raar. We dachten eerst dat waarschijnlijk Omari, de nachtwaker een film aan het zien was. Maar we zijn gaan kijken en blijkbaar zaten er allemaal kinderen van het dorp. Heel raar, geen volwassene te zien. De volgende dag heb ik het aan Michael, de manager, verteld en hij zei dat dat normaal niet kon. Toen Michael het aan Mocca, staff van de school, vroeg, bleek hij er toch meer van te weten. Ik denk dat hij naar zijn voeten heeft gehad… Jammer, het is echt een goeie jongen, die kei hard werkt voor de school, maar hij is iets te verslaafd aan tv geworden. Dat zagen we tijdens onze speelpleinwerking als. Dus met die tv daar, moeten we toch oppassen…. Zondag avond hebben we het nog gezellig gemaakt, maar daarna toch vroeg in ons bed gekropen, want was maandag weer speelpleinwerking! 

Vandaag, maandag, waren de allerkleinsten weer aan de beurt. We hebben een leuk doorschuifsysteem gedaan in 3 groepen. Een groepje dat verfde en stempelde, een groepje dat speelde met Clics, blokken, knikkerbaan en krijttekenen, en een groepje dat speelde met muziekinstrumenten en een verhaaltje voorlas. Heel leuk!  Morgen zijn de oudsten aan de beurt. Dan gaan we een heuse speurtocht doen. Een soort van pijlentocht maar dan met het zoeken van lintjes, raadsels oplossen, opdrachten, en elkaar zoeken… Wordt tof!